Tagi

, , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , ,


Informacje pochodzące z jawnych źródeł to około 80% możliwych do pozyskania danych wywiadowczych. Niskie koszty ich pozyskiwania, brak inwazyjności i ryzyka oraz wszechstronny zakres dostępnych treści czynią biały wywiad filarem współczesnego bezpieczeństwa państwa.
Jedną z fundamentalnych funkcji państwa stanowi zapewnienie bezpieczeństwa jemu samemu i jego obywatelom. Znajduje ona bezpośredni wyraz normatywny zapisany we współczesnych konstytucjach. Bezpieczeństwo państwa według teorii oznacza ,,system wartości stanowiących o istocie państwa wraz z zespołem środków zabezpieczających’’[1]. Jego znaczącymi elementami są: przetrwanie, niezależność polityczna, integralność terytorialna oraz jakość życia[2]. Współcześnie wywiad, który stanowi element struktur organów bezpieczeństwa, należy do elitarnej części służb specjalnych. Wykonywane przez niego zadania odgrywają rolę strategiczną[3], dlatego też pozyskiwanie informacji z najbogatszych i dodatkowo powszechnie dostępnych białych źródeł wywiadowczych jest ważne nie tylko dla samej instytucji jaką jest państwo, ale także dla bezpośredniej, fizycznej ochrony jego mieszkańców.

Ochrona ludności i państwa pozostaje konstytucyjnym obowiązkiem organów państwowych, a biały wywiad należy do katalogu tych środków, za pomocą których realizowane jest zapewnienie bezpieczeństwa wewnętrznego i zewnętrznego kraju. Szczególna odpowiedzialność w tym zakresie ciąży na organach administracji rządowej oraz na Radzie Ministrów. Czynności o charakterze wywiadowczym, w tym także wspomniane już „białe”, należą do kompetencji organów działających na podstawie odpowiednich ustaw, do których należą: Policja, Centralne Biuro Antykorupcyjne, Agencja Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencja Wywiadu, Służba Wywiadu Wojskowego czy Służba Kontrwywiadu Wojskowego. Służby specjalne wymienione na ostatnich pozycjach opierają swoją działalność na pozyskaniu, gromadzeniu oraz weryfikowaniu informacji mających znaczenie dla bezpieczeństwa państwa[4], przy czym posługujące się tym narzędziem często wkraczają w sferę podstawowych praw i wolności jednostek, których ochronę gwarantuje Konstytucja RP[5]. OSINT[6] stanowi także jedną z agenturalnych form zbierania materiałów z tematyki ekonomicznej, politycznej, wojskowej i wielu innych. Książki, prasa codzienna, czasopisma i roczniki statystyczne należą do podstawowych źródeł tej kategorii wiedzy[7]. W dzisiejszym, zglobalizowanym świecie biały wywiad ma więc szczególne znaczenie. Dzięki niemu i pozyskanemu cennemu towarowi, jakim stały się przetworzone i nieprzetworzone informacje, państwo może podejmować działania o charakterze obronnym[8].

autor: Agata Ziołkowska – źródło/czytaj dalej